Race 5: Overwinning in Chimay

Kwalificaties - zaterdag.

De “GP de la frontières” op het beruchte maar oh zo mooie semipermanente
stratencircuit van Chimay.

Volgens de Belgisch motorrijdersbond zou het de
laatste keer zijn de superbikes hier toegelaten worden. Rond de klok van 10 ging
Q1 van start. Ik vond onmiddellijk het ritme nadat de 2 verplichte rondjes achter
de safety car voltooid waren. Na enkele rondjes wist ik waar er aan de BMW
gewerkt moest worden en ik kwam de pitstraat binnen. Na overleg met Didier en
Saïd werden een paar aanpassingen uitgevoerd en kon daarna versnellen met P2
als eindresultaat.

Na het bekijken van de data en een aanpassing aan de geometrie stond de
M1000rr klaar voor Q2 rond 15u. Ronde na ronde kon ik snelle tijden noteren.
Ik ging telkens sneller maar door, of een foutje van mezelf, of een dubbelaar kon
ik het niet afmaken en bleef op minder dan 1 tiende van de pole tijd hangen op
de 2de plaats. Maar het race ritme zat goed, Didier zei achteraf in de tent, Yan als
je morgen zo rijdt win je de koers.

Wedstrijden.

RACE 1 - zondag

Het weer was helaas totaal omgeslagen. Van een zonnige hemel naar een
winderige, donkere en met motregen bezaaide dag. Het was nat bij vertrek met
nu en dan druppels. Iedereen stond op regenbanden. De perfecte start en zoeken
naar hoeveel grip er was. Bikkems en Maurer passeerde maar ronde na ronde
kreeg ik een beter gevoel.
Ik kon beide terug inhalen en leidde de wedstrijd. Tot
ik op het pitbord van Georges zag dat mijn voorsprong terug kleiner werd.
Hoffman had blijkbaar de juiste gok gewaagd. Het werd droger en droger en hij
stond op intermediate banden. In de laatste rond kwam hij voorbij. Hij had
hierdoor veel meer snelheid in het uitkomen van de bochten. Ik kon later
remmen maar zat echt op de limiet van de voorband en moest tevreden zijn met
een mooie 2de plaats wanneer we onder de finish vlag doorreden

RACE 2 - zondag

Het bleef wisselvallig, maar bij de start van de 2de wedstrijd was het droog. Ook
aan de start, meervoudig winnaar en record houder op de Island of man TT,
Peter Hickman. Hij had de holeshot en ik zat er vlak achteraan. Na een ronde of
3 observeren een uitremactie na het lange rechte stuk. We tikken daar net geen
300km/h aan, ik rem een fractie later richting de chicane en kan mooi de ideale
rijlijn behouden. Missie geslaagd en nu proberen een strak tempo aan te houden.

Zoals Didier het zaterdag al zei, lukte het nu ook. Ronde na ronde in de 1’37 en
in de laatste ronde mijn snelste tijd laten noteren. Ik had een voorsprong van een
kleine 2 seconden welke Bikkems en Hickman niet meer konden dichtrijden.
Een prachtige overwinning toegejuicht door vele supporters onder de
aanwezigheid van vele sponsors en vrienden. Een perfecte afsluiter van een
topweekend. Grote dank aan heel mijn team voor deze overwinning!