Zaterdag, kwalificaties.
Het was op voorhand meegedeeld, helaas zou dit de laatste keer zijn dat er superbikes op deze baan worden toegelaten.
Onbegrijpelijk maar als piloot hebben wij hier weinig inbreng. Zelfs in de eerste kwalificatie zat dit in mijn achterhoofd, geniet er van want het kan de laatste keer zijn. Nergens anders vind je een circuit zoals de Varsselring. Smal, snel en vloeiend tussen de velden door met een asfaltkwaliteit waar veel permanente circuits iets van kunnen leren.
Het weer zat mee en ook mijn rondetijden. De BMW stond nog niet op punt voor deze baan maar toch reed ik de snelste tijd. De strategie werd met Didier en Saïd besproken en aanpassingen werden uitgevoerd door Q2 in de namiddag. De M1000rr voelde een stuk beter en kon een strak tempo noteren. In de 2de helft werd ik enkele rondjes opgehouden door verkeer, maar in de slotminuten kon ik nog een aanval plaatsen. Pole positie. De perfecte uitgangspositie om de wedstrijden aan te vatten.
Zondag, wedstrijden.
RACE 1:
In de nacht vielen er stevige buien maar de ochtend was zonnig. Na enige
vertraging werd de verkenningsronde aangevat. Hier en daar een natte plek maar
over het algemeen goede omstandigheden. Rode licht uit en Maurer stond
onmiddellijk naast mij. Hij zat aan de binnenkant en moest hem laten gaan. Op
de 2de plaats kom ik de Veldermansbocht uit en de power van de BMW zorgde
er voor dat ik op het rechte stuk de Zwitser voorbij stak.
Een ronde of 3 nam ik de leiding en via het pitbord van Georges was het plan
om de wedstrijd te controleren. Ik wist dat ik sterk was in de remzones, maar
minder in het vloeiende gedeelte. Dus op kop rijden was de boodschap. Maar bij
het uitkomen van de Van Manenbocht haperde de motor een paar seconden.
Dit was genoeg om maar liefst terug te vallen tot de vierde plek met zelfs een
paar seconden achterstand. Ik zette alles op alles om me terug te vechten naar
voren. Eerst passeerde ik Claessen tijdens een uitremactie maar moest over
enkele natte plekken, dit lukte zonder problemen. Maurer had ondertussen
Peeters te pakken en de collega BMW rijder kon ik uitremmen in de scherpe
haakse Boschbocht waar we terugschakelen naar de eerste versnelling. Nu het
gat dichtrijden op de ervaren Zwitserse straatrijder. Dit lukte tot op 1 seconde.
Hij was sneller in het snelle vloeiende gedeelte waar ik teveel tijd verloor. Ik
was sneller in sector 1 en 2. Het was een harmonica-effect waardoor ik de 1
seconde speling niet kon overbruggen. Na 9 ronden wedstrijd werd de finishvlag
gezwaaid. Een mooie tweede plaats!
RACE 2
Op de buienradar was het al duidelijk dat het niet droog ging blijven.
Ondertussen vond Saïd op de data de storing die voorgevallen was, een slecht
contact van de gashendel. Dit was opgelost, regenbanden werden gemonteerd. In
de start was het wederom Maurer die passeerde. In de chicane nam ik de leiding
maar deze keer moest ik al snel mijn meerdere herkennen. Ik had het echte lastig
in het stuurgedeelte op de natte baan. De Zwitser ging er van door. Ik kon de rest
van de concurrentie gecontroleerd achter mij houden zonder risico’s te nemen.
Ik had hier eens graag gewonnen, maar kan tevreden zijn met opnieuw een 2de
plaats.